W ulu

Historia pszczół

Źródło: https://polona.pl/item/ul-warszawski-muzealny-rysunek-wykonawczy,NDQ3MjM5NTY/0/#info:metadata

Kiedy zginą pszczoły - zginą ludzie. Chyba nie ma nikogo, kto choć raz nie usłyszałby tego zdania, zwłaszcza w przeciągu kilku ostatnich lat i kolejnych doniesień medialnych o chorobach dziesiątkujących populację pszczół w różnych częściach świata. Nawet na Podkarpaciu przy drogach stanęły jakiś czas temu tabliczki złowieszczo głoszące: „Obszar zagrożony zgnilcem amerykańskim pszczół”. Stąd, sięgając po „Historię pszczół” Norweżki Mai Lunde mniej więcej spodziewałam się, o czym będzie to książka. Ale na szczęście, oprócz oczywistej wymowy ekologicznej, powieść odkryła przede mną również inne swoje wątki, inne znaczenia, inne problemy. Między innymi dotyczące relacji rodzic - dziecko, ale też na przykład podążania za głosem serca, realizowania swoich celów, znoszenia niepowodzeń… Lunde mogła „wepchnąć” w książkę wiele wątków, bo miała szansę rozpisać je na trzy historie, troje głównych bohaterów i trzy plany czasowe.

Wygnanie z raju

Raj

Źródło: https://polona.pl/item/u-wrot-raju,NzgxMjgyNTc/

W wydanej w 2019 roku książce Marty Guzowskiej, znanej przede wszystkim z kryminałów z wątkiem archeologicznym m.in. „Ofiary Polikseny” czy „Głowy Niobe”, jest jak w galerii handlowej - czegóż tu nie ma! Chcesz złodzieja - masz złodzieja. Chcesz dilera narkotyków - proszę bardzo! Śmierć z przedawkowania - służę uprzejmie. Zabójstwo - naturalnie. Do wyboru, do koloru… I, jak na współczesną świątynię konsumpcji przystało, jeszcze mnóstwo gratisów: a to konflikt na linii matka - córka, a to nastolatki ze zlasowanymi mózgami, które funkcjonują w świecie mediów społecznościowych (i tylko tam!), a to menadżer karierowicz, który ignoruje przepisy bezpieczeństwa, byle tylko zarobić pieniądze… Co zostaje po wizycie w tej galerii handlowej zwanej „Rajem”?

Starsza pani i seks...

Krótka wymiana ognia

Źródło: https://polona.pl/item/kobieta-na-kanapie-przegladajaca-sie-w-lustrze,OTg4NjI5OA/0/#info:metadata

Wielokrotnie zdarza mi się narzekać na wszechobecną w internetach dyktaturę młodości, piękna, fotek z filiżankami kawy i bukietami świeżych kwiatów na stole, które mają obrazować nasze zwykłe poranki… Dlatego z wielkimi oczekiwaniami podeszłam do książki, której główna bohaterka nie wpisuje się w ten masowy trend - przede wszystkim nie jest już młoda. Roma ma siedemdziesiąt lat i w zasadzie coraz mniej przyszłości a więcej przeszłości. Jakoś też nie jest typem poświęcającym czas na układanie kompozycji kwiatowych, a chociaż jako poetka wyczulona jest na estetykę, to jednak trudno by było określić ją i jej twórczość jako zorientowane na to, co u ogółu społeczeństwa uchodzi za ⹂ładne”. I to są niewątpliwie plusy powieści Zyty Rudzkiej ⹂Krótka wymiana ognia”, nagrodzonej w 2019 roku Nagrodą Literacką Gdynia. Wielkim pozytywem jest też język, operujący krótkimi, mocnymi zdaniami (jak wystrzały). Trochę gorzej jest dla mnie z tematem…

Zrób, co trzeba

Gliniany most

Źródło: https://polona.pl/item/nowy-tor-wyscigow-konnych-na-sluzewcu,MTE1OTcxNTU1/0/#info:metadata

Można się było tego spodziewać… Tej fali komentarzy w stylu: najnowsza powieść Markusa Zusaka nie jest nawet w połowie tak dobra jak ⹂Złodziejka książek”; rozczarowała mnie; to nie to… Są to komentarze wkurzające, bo Zusak nie napisał ⹂Glinianego mostu” korzystając z rozwiązań fabularnych zastosowanych w ⹂Złodziejce…” (a tylko w takiej sytuacji porównywanie byłoby uzasadnione). Napisał coś całkowicie różnego, przemyślanego w najdrobniejszych szczegółach, doskonale skonstruowanego i co chyba najważniejsze - niesłychanie poruszającego. W dodatku poruszającego na tylu poziomach, że naprawdę czytelnicy o różnych stopniach wrażliwości zostaną dotknięci z taką samą siłą. Ta książka ich kopnie, przewróci, znokautuje…

Dźwignia handlu gwoździem do trumny

Kółko się pani urwało

Źródło: https://polona.pl/item/pocztowka-staruszki,NzU3MDczNDA/0/#info:metadata

Kryminały czytuję od lat, nie ograniczając się ani do określonej narodowości autora (może być on więc Skandynawem, ale wcale nie musi), ani do domieszek innych gatunków, np. thrillera, powieści psychologicznej czy obyczajowej, historycznej a czasem nawet komediowej. Biorę, jak leci. Więc i wrażenia mam po lekturze różne. Raz mi się podoba bardziej, raz mniej. Zawsze jednak zmusza do przemyśleń. Tak na przykład, jak w przypadku debiutu powieściowego Jacka Galińskiego, określonego jako ⹂komedia kryminalna” (nie zmyślam, tak właśnie jest napisane na okładce!) pt. ⹂Kółko się pani urwało”.

Cicho sza!

Vox

Źródło: https://polona.pl/item/kocha-nie-kocha,NzUyMjc4NDQ/0/#info:metadata

Czasem mam wrażenie, że otacza nas zbyt wiele słów. Za dużo mówimy, za dużo ludzie mówią do nas… Czasami mam wrażenie, że potrzeba nam więcej milczenia, ciszy. Ale, jak to zwykle bywa, cisza oprócz tych oczywistych, pozytywnych aspektów, może mieć również swoją ciemną stronę (o ile cisza ma jakiekolwiek ⹂strony”). Na przykład wtedy, gdy jest nakazana. I właśnie o tym, co dzieje się z człowiekiem, któremu ktoś zabronił mówić, opowiada(!) powieściowy debiut amerykańskiej lingwistki - Christiny Dalcher.

W innym świecie

Pan Lodowego Ogrodu

Źródło: https://polona.pl/item/petes-de-bruges-tournoi-de-l-arbre-d-or-1907-philippe-de-domines,ODI2MjU5MDE/0/#info:metadata

Czytuję fantastykę. I choć bardzo lubię ten gatunek, to jednak nie obcuję z nim regularnie, ale raczej czytam ją zrywami, tzn. że jak już zacznę to lecę całą serię, albo wszystkie książki autora, co na jakiś czas zanurza mnie całą w alternatywnych światach i nie pozostawia miejsca na nic innego. Ale też często jest tak, że o tej literaturze zapominam, oddając się bez reszty kryminałom, thrillerom albo innym gatunkom. A co za tym idzie często coś mi umyka. I tak na przykład nie czytałam nigdy wydanego w 2005 r. przez Fabrykę Słów ⹂Pana Lodowego Ogrodu”. Aż do teraz.

Powieść Grzędowicza wzbudziła zachwyt w czytającej fantastykę męskiej części mojej rodziny w osobie brata i kuzyna. Uznałam, że i ja powinnam przekonać się, o co tyle hałasu.